Tot rust komen

 

Van het zeilen kom je pas echt tot rust.

Eindelijk twee weken vrij. Even quality time met het gezinnetje in de nieuwe samenstelling. In de eerste week zijn er nog wat noodzakelijke dingen die gebeuren moeten. Opruimen van de boot en voor alle kadeautjes een zeevast plekje zoeken op de boot. Ons jongste bemanningslid aanmelden bij o.a. de zorgverkering en meteen een pasfoto laten maken voor haar eigen identiteitskaart, zodat we deze zomer de Noordzee op kunnen.

Bemanning compleet

's Ochtends vroeg wordt ik wakker van gerommel in het bed. "MMbll hoe laat is het?" vraag ik. "Het is kwart over vijf en ik heb toch zó'n zin om te gaan wandelen buiten. Heb af en toe wat kleine pijntjes in mijn buik, maar verder nergens last van." "Ow ga dan lekker uit je bed en schrijf voor de zekerheid dan even de tijdstippen op wanneer je wat voelt." Na een uur wordt ik wakker gemaakt. "Patrick, als ik alle kleine pijntjes ook mee tel, voel ik nu wat om de vijf minuten." "Ow, dan zal ik ook maar eens wakker worden..."

Het aftellen is begonnen

Weet je zeker dat alles in die tas zit? En moeten we echt niet nog een extra tube tandpasta voor Dylano meenemen? Hebben we wel genoeg koffie aan boord? En beschuit?
Poeh, wat een geregel allemaal. En wat het lastig maakt is dan toch nog die onzekerheid. Zal het deze week gaan gebeuren? Of wordt het uiteindelijk toch half juni? Ja we zijn hard aan het aftellen, alleen niet voor het vertrek, maar voor de geboorte van ons vierde bemanningslid.

Een nieuwe impuls in de voorbereidingen.

Een wereldreis voorbereiden is niet iets dat je zomaar op een regenachtige zondagmiddag even doet. De meeste vertrekkers beginnen daar al jaren van te voren mee. Ook Bianca en ik  zijn daar al jaren geleden mee begonnen. Plannen maken, informatie verzamelen, uitrusting voor het schip aanschaffen en ga zo maar door. De lijst met 'jobs to do' lijkt oneindig. Echter, toen we in 2010 het besluit namen om het vertrek uit te stellen van 2011 naar 2014, is de vaart er een beetje uitgegaan. Ik heb op het werk toen een project aangenomen waarbij ik gedurende een jaar ook veel in het Buitenland heb gezeten. Een project ook dat ook niet helemaal paste in een normale 40-urige werkweek.
Ondertussen bleek Bianca zwanger te zijn en na de geboorte van Dylano, in november 2011, was het even helemaal gedaan met het voorbereiden van de reis. Werk, in combinatie met een kleine baby, was op dat moment meer dan genoeg. Met een gepland vertrekdatum in mei van 2014 wordt het tijd om de draad van het voorbereiden weer op te pakken.

Een eerste berichtje

Een eerste begin is altijd lastig. Maar eindelijk is hier dan toch een eerste tekstje op het nieuwe blog van zeiljacht Tofino. Een Blog dat ons de mogelijkheid moet gaan bieden om onze vrienden en familie op de hoogte te gaan houden van onze wereldreis. Een reis die zal gaan beginnen in het voorjaar van 2014. De boot die is er al, de bemanning is bijna compleet.

Dit eerste berichtje is geen literair hoogstandje, ook geen mooie verhandeling over de beslommeringen van vertrekkers of ellelange klussenlijsten. Maar een praktisch probeerseltje van hoe zo'n blog werkt. Welke instellingen er kunnen worden aangepast en hoe het allemaal wat persoonlijker gemaakt kan worden.

Echter voorlopig ben ik tevreden met kleine stapjes vooruit. Ik heb een aantal pagina's gemaakt en de scheepsgegvens staan on-line. Foto's uploaden wil niet lukken. Waarschijnlijk heeft dit meer met het besturingsysteem in combinatie met de webbrowser te maken. Ik ga dat snel op een andere computer nog eens testen. Maar voor vandaag is het voldoende. Op de achtergrond klinkt het rumour van de voorbereidingen op het kerstdiner. Tweede kerstdag wordt afgesloten met een gourmet met de (schoon)familie.

[Patrick]