Kerst op Tofino

Eenzaam? Nee, totaal niet! In de planning van onze reis zouden we een oceaanoversteek aan het maken zijn. Kerstspulletjes lieten we in Nederland achter, daar zou ons hoofd niet naar staan. Met een beetje geluk zouden we een rustige zee hebben en kon ik een warme maaltijd koken. Achteraf lachen we hierom.

Bekende Nederlanders op een fantastisch Tenerife

Het is een mooie winterdag hier in Tenerife en we zitten met z’n allen aan de lunch in de kajuit. Dan horen we buiten een voorzichtig “Goede middag, is daar iemand?” “Hey dat is gezellig nog een andere Nederlander hier in de Marina”, zeg ik tegen Bianca en ik steek mijn hoofd uit het luik. Over de kuiprand heen wordt ik aangekeken door een vrolijk uitziende man met donker haar. Zoals hij daar zo staat in zijn opvallende nette blauwe pak, ziet hij er nu niet echt uit als een watersporter. Toch komt hij me vaag bekend voor, maar waarvan? Het wil me niet te binnen schieten. Op dat moment vraagt hij of hij ons even mag storen en een paar vragen mag stellen. Ik zie nu dat er behalve de man in het blauwe pak, nog een vijftal mensen vanaf de steiger naar mij staan te kijken. Dat moet de bemanning van een flink jacht zijn, denk ik nog even. Maar dan kijk ik recht in de lens van een professionele filmcamera en vanuit mijn ooghoek zie ik zo’n pluizige microfoon boven de buiskap neergelaten worden.

Beau in San Miguel

Vrolijk kerstfeest

Lieve volgers van ons blog,

2014 was voor ons een bijzonder jaar, het begin van onze droomreis. Een jaar dat begon met veel stress, laatste voorbereidingen, een emotioneel afscheid en daarna een periode waarin we op zoek moesten naar een nieuw ritme.

Naast het ont-stressen, de zeeziekte en motorpech kijken we terug op een mooi jaar. We hebben vele dolfijnen gezien, genoten van prachtige strandjes en onze ogen uitgekeken bij de ruige vulkaanlandschappen.

Het is hier, op Tenerife, nog steeds 20 graden en dat maakt het tot een bijzondere kerst; Een kerst zonder familie en met een kerststal onder de banenbomen.

Mañana, mañana?

Liftkraan geinstalleerd.
We zijn er klaar voor!

De weg vinden in een onbekend land is lastig en zeker als je de taal niet goed spreekt. Gelukkig helpt de (gebrekkig Engels sprekende) havenmeester ons op pad. Maar met onze eerdere ervaringen van het lange wachten op de liftkraan en de spaanse “mañana”-cultuur, blijven we wat wantrouwend. Morgen kunnen we de eerste offerte verwachten en dat klinkt ons goed in de oren.

Lieve Oma Ans

Lieve oma Ans, bedankt voor alle liefde die u mij hebt gegeven,

en één ding staat vast,

de herinneringen aan u blijven altijd leven!

[Bianca]

Duizend keuzes op het mooie Lanzarote en Tenerife

Alleen bij de dorpjes groeien palmbomen.

De keus om wel of niet door te varen blijft gespreksonderwerp van de dag. We bekijken en bespreken alle mogelijkheden. In welk seizoen kunnen we terug naar Nederland? Wanneer kunnen we verder? Wat voor wind en golven kunnen we verwachten op welke oversteken? Wat als we oversteken en dit heel slecht bevalt? Hoe groot is de kans op uitdroging vanwege zeeziekte?

Oversteek naar de Canarische eilanden, een tocht met hoogte en dieptepunten

Met mijn vader extra aan boord, besluit ik deze tocht geen zeeziektetabletten in te nemen. Na 2 a 3 dagen raken de meeste mensen over de zeeziekte heen en we zien deze tocht als een soort experiment voor de komende grotere oversteken. Woensdagmorgen vertrekken we vol energie uit Lagos. Hopelijk wordt deze tocht een groter succes, dan onze eerdere poging.

Gezamenlijk met de Danhu verlaten we Lagos. Er staan weinig golven, maar helaas ook te weinig wind. We zetten het grootzeil, proberen nog wat meer snelheid te halen uit onze halfwinder, maar moeten uiteindelijk toch onze motor bijzetten. Na een paar uurtjes gaat het harder waaien en kunnen we heerlijk zeilen. Het katterige gevoel verdwijnt en we hebben de smaak te pakken.

Lagos is zo slecht nog niet

Na 4 uur varen kijken we elkaar aan: “Gaan we verder of terug?” De deining slingert het schip heftig van links naar rechts. We hebben er geen lol in en voelen ons alles behalve goed. De voorspelling van de golven klopt, ze zijn inderdaad nog aardig aan de hoge kant…. Daarentegen klopt de voorspelling van de wind helaas niet. Er zou een stevige oosten wind moeten staan van 5 a 6 beaufort, maar de wind zwakt al snel af en we komen amper vooruit op het zeil. Niks geen stabiliteit in de golven.

Depressies om depressief van te worden!

Aangekomen in Lagos, in de Algarve, wachten we nu al 2 weken om weer verder te kunnen. De noordenwind laat ons nog steeds in de steek. De wind waait hard, uit de verkeerde richting en er staan golven van 5-6 meter. Geen denken aan om te vertrekken! En zo denken de meeste mensen, dus langzaam ontstaat er een groep van wachtende boten.

Vakantiedrukte en problemen met de hoge temperatuur

Onder brug bij Lisabon

Toen we, nu dik twee weken geleden, aankwamen in Lissabon, leek een geplande stop van twee weken een zee van tijd te bieden. Een soort vakantie van het varen, waarin we even niet de weerberichten hoeven te volgen en tochten voor te bereiden. Even lekker aan een steiger liggen, geen gehannes met de bijboot en een lekkere douche om de hoek. Gewoon even relaxen. Tsja, we hadden beter moeten weten, want niets is minder waar. De afgelopen weken waren druk en zijn voorbij gevlogen!